Macedonië

Macedonië, het zuidelijkste deel van voormalig Joegoslavië, is terug van weggeweest. In de vorige eeuw was het al een geliefd vakantieoord voor Nederlanders. Na de Balkanoorlogen in de jaren 90 weten toeristen het land met zijn rijke cultuurhistorie en ongerepte natuur weer te herontdekken. Wandelen en fietsen in Macedonië is een verademing. Onderweg kom je maar weinig mensen tegen en kun je volop genieten van de stilte en de schoonheid van de ongerepte natuur.

Wat te zien

Macedonië grenst aan Griekenland, Albanië, Kosovo, Servië en Bulgarije. De hoofdstad is Skopje. De belangrijkste rivieren van Macedonië zijn de Vardar, Crna Reka, Treska en Bregalnica, maar zij zijn alleen in het voorjaar bevaarbaar met een kano. De grootste meren zijn het Meer van Ohrid, het Prespameer en het Dojranmeer. Het klimaat is typisch mediterraan, met hete, droge zomers en milde tot strenge winters.

Georganiseerde reizen

Korte geschiedenis

Macedonië staat vermeld in de Bijbel. De eerste reis van de apostel Paulus buiten Azië was naar Macedonië, waar hij preekte onder de Macedoniërs. Gabriel Garcia Marques – ook een soort apostel maar dan van de moderne wereldliteratuur – beschrijft in zijn roman ‘Honderd jaar eenzaamheid’ de wijze scheikundigen uit Macedonië.

Het land, met name de stad Ohrid, werd in 1939 ook al beschreven door de Nederlandse schrijver A. den Dolaard, waardoor een buitengewone belangstelling van de Nederlandse toerist voor het land ontstond.

In 1941 nam het Macedonische volk samen met de andere Joegoslavische volkeren deel aan de Tweede Wereldoorlog. Op 2 augustus 1944 trad Macedonië toe tot de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië. Na het referendum in 1991 werd de Republiek Macedonië een onafhankelijke staat.

De huidige bevolking: Macedoniërs 65%, Albanezen 25%, Turken 4%, Roma 4%, Serviërs 2%.

Tony Moerkens

Auteur: Tony Moerkens

Berggids, gespecialiseerd in de Balkan.