Europese wandelroutes

Weinig wandelaars kennen de Europese E-wandelroutes. En dat is jammer. Ze zijn vooral interessant voor wandelaars die geen doorsnee wandelvakantie willen boeken, maar er liever zelf op uit willen trekken. Dit Europese netwerk van wandelpaden is het werk van de European Ramblers’ Association (Europäische Wandervereinigung op z’n Duits). Dat gezelschap is in 1969 opgericht om een Europees wandelroutenetwerk op te zetten, zodat wandelaars het continent in alle richtingen kunnen doorkruisen. Op de website www.era-ewv-ferp.com staat een tabel met alle E-paden, een kaartje van Europa waarop ze netjes zijn ingetekend, en een algemene introductie.

Ontbrekende stukken

Een mooi en idealistisch doel, maar de realisatie is nog ver weg. In landen met een wandelcultuur van betekenis ligt een net van goed beschreven LAW’s of GR’s waarlangs de E-wandelroutes lopen, maar in andere landen wordt de wandelaar aan z’n lot overgelaten. Wie wat langer naar het kaartje tuurt, ziet diverse hiaten. Zo heeft de E8 een groot gat in Oost-Europa. Volgens de legenda zit dat deel nog in de planning.

Ook E-routes zonder gaten zijn alleen geschikt voor avontuurlijke wandelaars, bijvoorbeeld de E3. Frankrijk-kenners zullen weten dat het Franse deel van de E3 slecht wordt onderhouden. Voor sommige stukken zijn zelfs geen wandelgidsen verkrijgbaar. Jammer, want anders zouden de E-paden een geweldige uitkomst zijn voor pelgrims die een route naar Santiago de Compostela uitstippelen: neem vanuit Nederland de E2 naar Luxemburg, stap dan over op de E3 naar Santiago en klaar is kees. Helaas.

Informatie van wandelorganisaties

Het vraagt dus puzzelwerk om een E-wandelroute te belopen. De pagina ‘How do you get information’ op www.era-ewv-ferp.com verwijst je dan ook door naar andere informatiebronnen, zoals tijdschriften, gidsen en internet. Links naar andere sites staan er niet bij, dus dat wordt zelf zoeken. Over de E2 is gelukkig vrij veel te vinden, want een deel daarvan is veel beter bekend onder de naam GR5. Maar voor de rest is de oogst minimaal.

Van alle andere wandelorganisaties heeft de Britse Ramblers’ Association nog de meeste informatie (www.ramblers.org.uk/info/paths/). Daar lees je welke E-paden er door Engeland lopen en welke routegidsjes daarbij horen. Ook geeft de site adressen van organisaties in het buitenland voor wie zijn route aan de andere kant van het Kanaal wil vervolgen.

Kaarten en gidsen

De beste informatiebron voor E-paden zijn nog altijd de reisboekhandels. Hier volgen enkele bruikbare titels.

  • Auf Tour in Europa: das Handbuch für die Europäischen Fernwanderwege / Hans Jurgen Gorges (uitgeverij Kompass, ISBN 3-8134-0338-6)
    Bevat een overzicht van alle oorspronkelijke E-routes en de veranderingen sinds 1969. Handige leidraad voor wat er wel en (vooral) niet verkrijgbaar is. Waarschijnlijk het beste boek dat over E-paden is te krijgen.
  • Auf Europas großen Wegen: wandern und Kultur / Robert Wurst, Eduard Dattler (1996, ISBN 3222123462)
    Biedt eigenlijk alleen een globaal overzicht, geen praktische informatie zoals overnachtingen of verwijzingen naar literatuur.
  • Europäische Fernwanderwege / Frank Auerbach (uitgeverij Steiger, München, 1999, ISBN 3896521772)
    Eveneens een overzicht van alle routes.

Uitgeverij Kompass (www.kompass.at) heeft van alle individuele E-routes gedetailleerde gidsen met globale routebeschrijving, overzichtskaartjes 1:200.000 en verwijzingen naar gedetailleerd kaartmateriaal.

Een algemene overzichtskaart van Europa (schaal 1:3.500.000) met alle E-routes en een begeleidend gidsje is verkrijgbaar bij Freytag & Berndt (www.freytagberndt.com).

Meer informatie per afzonderlijke E-route

 

Wessel Zweers

Auteur: Wessel Zweers

Liefhebber van wandelen, fietsen en kanovaren. Ervaren webmaster. Oprichter van Trek 11.