Nordic Walking

De naam Nordic Walking komt uit Finland, maar sinds een jaar of 10 is deze sportieve vorm van wandelen ook populair in andere Europese landen, met name Duitsland en Frankrijk. Inmiddels hebben al tientallen Nederlandse sportscholen Nordic Walking in hun aanbod opgenomen. Nordic Walkers kom je steeds vaker tegen.

Nordic Walking versus sportief wandelen

Natuurlijk vraagt Nordic Walking meer inspanning dan alleen wandelen in een stevig tempo. Je gebruikt niet alleen je benen, maar ook je armen en rug. En dat maakt verschil: bij Nordic Walking verbrandt je lichaam al gauw 400 kcal per uur, tegen 280 kcal bij sportief wandelen. De polsslag is ruim 10% sneller, zo hebben wetenschappers al eens becijferd.

Maar het belangrijkste verschil is wel dat Nordic Walking wordt aanbevolen om zijn weldadige effect op nek, schouder en bovenrug. Dat is niet verwonderlijk: de constante beweging van de armen zorgt voor betere doorbloeding en sterkere spieren. Zo zijn al veel beoefenaren van chronische klachten, waaronder RSI, afgekomen. Het is natuurlijk wel verstandig om eerst met je huisarts te overleggen, voordat je gelijk wandelstokken aanschaft.

Ook andere delen van het lichaam hebben er baat bij: wandelen met stokken is ook minder belastend voor de knieën. Nogal wat Nordic Walkers waren vroeger hardlopers, maar zijn daarmee gestopt wegens hardnekkige blessures. In vergelijking met hardlopen kun je Nordic Walking tot op hogere leeftijd volhouden.

Drempels

Tot zover de vele pluspunten. Zijn er dan helemaal geen nadelen te noemen? Twee minpuntjes kun je zelf raden. Allereerst is Nordic Walking duidelijk inspannender dan gewoon wandelen. Mensen zonder wandelervaring zullen daarom een extra hoge drempel moeten nemen. Wie het zekere voor het onzekere wil nemen, begint dus eerst met recreatief wandelen.

Daarnaast is er het sociale aspect: Nordic Walking heeft geen flitsend imago. Jonge mensen zie je het vrijwel nooit doen. Maar natuurlijk hoef je je daar niets van aan te trekken.

Cursus

Als je voor het eerst gaat Nordic Walken, kan het geen kwaad om een cursus te volgen bij een van de vele instructeurs in Nederland of België. Vergelijk het met schaatsen: er zijn genoeg amateur-schaatsers die het na een maand oefenen best een beetje kunnen, maar de techniek ziet er niet uit. Pas als je een goede techniek hebt, voorkom je blessures.

Stokken

Ook stokken zijn belangrijk voor het krijgen van een goede techniek. Ze moeten van carbon gemaakt zijn, want dat neemt trillingen op. Niet van aluminium – na een paar tochten kun je er lichamelijke klachten mee krijgen.

Korte geschiedenis Nordic Walking

Trendy of niet, eigenlijk is wandelen met stokken van alle tijden. In de oertijd liepen herders met stokken, in de middeleeuwen deden pelgrims dat evenzo. En nog voor de opkomst van Nordic Walking werden stokken ook al vaak gebruikt door bergwandelaars. Ze doen dat voor meer stabiliteit in oneffen terrein en om hun knieën en andere gewrichten te ontlasten.

Nordic Walking zelf stamt af van het skiën en langlaufen. Omdat deze sporten vooral in de winter worden beoefend, zochten de beoefenaren naar een trainingsmethode voor de zomermaanden. De eerste zomertrainingen met stokken doken al een eeuw geleden op in Noorwegen, Zweden en Finland. Dankzij de stokken konden de skiërs en langlaufers ook in de zomermaanden hun coördinatie en spierkracht op peil houden.

Rond 1980 werden de eerste pogingen gedaan om lopen met stokken als recreatiesport in te voeren, maar zonder veel succes. De bij het langlaufen gebruikelijke stoklengte was moeilijk te hanteren en leidde ook nog tot een grote trainingsbelasting. Ook het materiaal van de langlaufstokken bleek niet geschikt: de trillingen tijdens het lopen werden door het aluminium rechtstreeks op de gewrichten overgebracht, wat leidde tot extra klachten.

De Amerikaan Tom Rutlin was de eerste die het wandelen met stokken – in de VS ‘pole walking’ of ‘exerstriding’ genoemd – wetenschappelijk liet onderzoeken. De eerste studies naar de effecten hiervan verschenen in 1992. Duidelijk werd dat stokwandelen veel voordelen bood ten opzichte van sportief wandelen.

Nordic Walking, zeg maar een Europese variant, is ontstaan in 1997. Enkele Finse sportinstructeurs introduceerden een vorm van wandelen met crosscountry-stokken, die vooral bij niet-sporters bleek aan te slaan. Op verzoek van een sportinstituut in Vierumäki gingen twee andere instructeurs om deze variant van wandelen-met-stok verder uit te werken. Voorop stond dat de benen en armen normaal blijven bewegen, maar dat de stokken zorgen voor een groter spiergebruik zonder dat dit leidt tot overbelasting. Een nieuwe sport was geboren.

Al snel sprong de Finse stokkenfabrikant Exel in op deze ontwikkeling. In samenwerking met trainers werd een aangepaste stok ontworpen: de Nordic Walking-pole. Het eveneens Finse bedrijf Polar, gespecialiseerd in hartslagmeters, is zich gaan toeleggen op wetenschappelijk onderzoek naar Nordic Walking en de verdere ontwikkeling daarvan.

In Finland groeide de populariteit van Sauvakävely (Nordic Walking in het Fins) snel tot ongekende proporties. In 2000 had deze nieuwe sport het joggen al verdrongen. In 2001 waren er al 480.000 beoefenaren en in 2004 was dit aantal gegroeid tot zo’n 760.000 inwoners, 14 procent van de totale Finse bevolking.

Auteur: Wessel Zweers

Liefhebber van wandelen, fietsen en kanovaren. Ervaren webmaster. Oprichter van Trek 11.