Wandelen in Engeland en Wales

Voor minder ervaren wandelaars is Engeland een ideaal wandelland. Overnachtingen en vervoer zijn zelden een probleem. De landschappen zijn fraai: een mix van landschap en cultuur, van geschiedenis en literatuur – ook wel countryside genoemd.

Long-Distance Paths

Er zijn vele honderden officiële langeafstandswandelpaden in Engeland en Wales. Ze worden Long-Distance Paths genoemd. Een aantal daarvan (niet allemaal) hebben de status National Trail. Deze zijn officieel erkend door de overheid en krijgen subsidie. Daarnaast zijn er nog andere Long-Distance Paths, zoals waymarked trails en recreational footpaths.

De eerste National Trail was de Pennine Way in 1949; daarna is het aantal snel gegroeid. De wandelpaden volgen vaak historische routes, bijvoorbeeld verbindingspaden tussen dorpen, of lopen door mooie natuurgebieden. Elke wandelroute heeft een thema, bijvoorbeeld een bergketen, de kust of een oude pelgrimsroute. Ze volgen soms niet de gemakkelijkste weg door het landschap. Zo passeer je regelmatig hekken en opstapjes. Vaak zijn er voetbruggen, maar niet altijd. Dan moet je het water oversteken met behulp van stenen, een houten plank of een omgevallen boomstronk. Vooral bij moerassige streken is het uitkijken, je kunt tot over je enkels in de modder wegzakken.

De zwaarte is heel verschillend. Sommige National Trails lopen door een typisch Engels heuvelachtig landschap, bijvoorbeeld het Ridgeway Path, en zijn niet al te zwaar. Andere wandelroutes zijn veel zwaarder en minder geschikt voor beginnende wandelaars, bijvoorbeeld de Pennine Way, die door het heuvelachtige en vaak regenachtige noorden van Engeland loopt.

Dankzij de Countryside Agency is er een redelijk goede markering, te herkennen aan een (niet lachen) eikel. Vaak staat de naam van de National Trail erbij vermeld en de afstand naar de eerstvolgende plaats. Op open velden of in de heuvels zie je vaak cairns, stapeltjes stenen of plaggen. Hoewel dit veel houvast biedt, zou ik absoluut ook een wandelgids meenemen, en voor zover haalbaar, ook een topografische kaart.

Tips voor Long-Distance Paths

Enkele populaire Long-Distance Paths, met korte landschappelijke karakteristieken:

De eerste, en nog steeds een klassieker. Deel van de Europese wandelroute E2. Loopt vrijwel geheel over het Penninisch gebergte van Manchester tot de Schotse grens. Veel hoogveen en heidevelden, van moors en fells – zeg maar de sfeer van de roman Wuthering heights en de zusters Brontë. Geen route voor wie slecht tegen eenzaamheid kan.

Een toproute. Vanaf het ruige Lake District (noordwest-Engeland) via de desolate moors van de Yorkshire Dales richting de oostkust. De route is gemaakt door slechts één persoon: Alfred Wainwright. Hij wilde een gevarieerder alternatief voor de Pennine Way, die in zijn ogen te eentonig was. En dat is hem gelukt!
Eveneens een klassieker. Langs restanten van de muur van de Romeinse keizer Hadrianus, gebouwd in de tweede eeuw na Christus. Zo’n 6 meter hoog en 3 meter breed, en ruim voorzien van forten, wachttorens en grachten.
Of kortweg South West Coast Path. Fraaie schilderachtige kustroute, maar ik zou ‘m niet helemaal lopen: simpelweg te lang, en hoe mooi de Engelse kusten ook zijn, op een tocht van meer dan 1000 km zou je uiteindelijk toch iets meer afwisseling willen. Maar voor een deeltraject, bijvoorbeeld Dorset of West-Cornwall, is dit een prima keuze. De zuidkust van Engeland heeft statistisch ook de meeste zonuren. Sommige plekken in het zuidwesten kom je palmbomen en zandstranden tegen die aan de Middellandse Zee doen denken!

Doorkruist net als de Coast to Coast Walk het nationaal park Lake District. De Cumbria Way volgt voornamelijk de dalen.
Volgt de grens tussen Wales en Engeland, langs een lage aarden wal, ook wel dyke genoemd. In de middeleeuwen was deze aangelegd door de Angelsaksische koning Offa om Keltische horden uit Wales tegen te houden. Nu is er nog weinig van over.
Het klassieke Engelse platteland: rietbedekte cottages, bochtige riviertjes, stenen bruggetjes en een groen golvend landschap.

Lijkt wel wat op de South Downs Way, maar dan zonder de zee. Prehistorische overblijfselen uit het stenen tijdperk. Het wereldberoemde Stonehenge ligt niet ver van de route.
Mooie eilandwandelroute met krijtrotsen en zandsteenkliffen. Geen National Trail, maar wel gemarkeerd.
Soortgelijke kustroute, maar dan in Wales. Populair vanwege z’n flora, zeevogels en zeehonden.

Totaaloverzicht Long-Distance Paths

www.ldwa.org.uk/ldp/public/list_of_paths.php

Regio Londen: London Loop en Thames Path

Dan is er nog de stad Londen. Je zou het misschien niet verwachten, maar in de nabije omgeving kun je verrassend leuke wandelingen maken. Een naam om te onthouden is de London Loop, een meer dan 200 km lang rondje om de stad heen. Je komt door verrassend landelijke gebieden en dorpjes met leuke pubs. Uiteraard hoef je dit rondje niet helemaal te lopen, maar kun je ook dagtochten ondernemen. De meeste dagtrajecten zijn prima met het openbaar vervoer te bereiken. En natuurlijk kun je ook in Londen zelf mooie stadswandelingen maken. Meer info: www.londonwalking.com.
Als je liever niet om Londen heen loopt, maar er dwars doorheen, kijk dan naar het Thames Path. Start zo’n 60 km ten westen van de stad, volgt de Theems en eindigt aan de oostkant.

Wandelen in Schotland

Wandelroutes

Engeland en Schotland mogen dan allebei behoren tot Groot-Brittannië, lopen in Schotland is heel anders dan op een Engels langeafstandswandelroute. Het verschil zit niet zozeer in de zwaarte, maar vooral in de verlatenheid, het weer en veelvuldig gebrek aan oriëntatiepunten. In Schotland verdwalen is niet handig. De Highlands zijn zo verlaten dat je soms dagenlang niemand tegenkomt. Ervaring met kaart en kompas is een absolute vereiste. Vertrouw niet te veel op je smartphone of gps-ontvanger. Er zijn niet veel mogelijkheden om batterijen op te laden en de ontvangst van je telefoon is beperkt. Ook kan het weer snel omslaan. Vooral in het oosten, bijvoorbeeld de Cairngorns, kan het weer snel omslaan. Zelfs storm is in de zomermaanden niet uitgesloten. Maar wie zich bewust is van al deze risico’s: Schotland is een fantastisch wandelland met soms adembenemend mooie vergezichten.

Ook praktisch zijn er verschillen tussen Engeland en Schotland: de paden heten hier Scottish Long Distance Routes en ze zijn niet gemarkeerd.

Aanraders:

Beroemd, maar in het hoogseizoen soms ook druk.
Gevarieerde route door heuvels, langs jaagpaden en langs drie meren, waarvan de bekendste… jawel… Loch Ness.
Van kust naar kust.

 

Wessel Zweers

Liefhebber van wandelen, kanovaren en fietsen. Kaartenfreak. Oprichter Trek 11.

Latest posts by Wessel Zweers (see all)