De bergen van de Adamello liggen midden in de Dolomieten, zo’n 30 km ten westen van de befaamde Brentagroep. Toch is de Adamello een echt Alpengebergte en heeft het veel weg van de bergen die je in de Centrale Alpen aantreft: een hard en donker granietgesteente dat in plompe massieven in het landschap is gedropt. In het noorden van de Adamello glinsteren enkele flinke gletsjers, die het gebergte een behoorlijk alpien karakter geven. Tijdens het wandelen waan je je soms meer in Zwitserland dan in Italië. De typisch Italiaanse sfeer in de hutten verdringt die indruk echter heel snel.

De Adamello ligt ingeklemd tussen een aantal dalen. In het noorden zijn dat de Val Camonica en Val di Vermiglio. Aan de andere kant van die dalen begint de Ortlergroep, met toppen tot bijna 4000 meter. In het oosten ligt de beroemde en daardoor zeer drukke Brentagroep. In het zuiden gaan de bergen uiteindelijk over in de Po-vlakte. In het westen ten slotte ligt Val Camonica, dat in het zuiden uitkomt in het Lago d’Iseo – dat meer zie je bij helder weer liggen vanaf de Refugio Maria e Franco.

De Adamello is een vrij klein berggebied. In een aantal dagen kun je van zuid naar noord doorheen lopen. Eenvoudig toegankelijk is het gebied echter niet. Toeristen komen over het algemeen niet verder dan de bekende toeristenoorden aan de rand van het gebergte, zoals Pinzolo en het beroemde Madonna de Capiglio.