Klaas van der Poel

Doorgewinterde pelgrim, gerechtelijk ICT-deskundige en bijenhouder.
Klaas van der Poel

Latest posts by Klaas van der Poel (see all)

    Waarom zou een pelgrim dwars door Griekenland lopen? Op die vraag zijn vier antwoorden:

    • Omdat Griekenland op de rechte weg naar Jeruzalem ligt
    • Omdat Griekenland over een prachtige natuur en aardige mensen beschikt
    • Omdat het land overvloeit van cultuur en Christelijk erfgoed
    • Omdat het praktisch heel goed mogelijk is

    Op de rechte weg naar Jeruzalem

    In 2003 liepen Helen en ik van Nederland naar Rome en in 2004 zetten we onze tocht voort van Rome naar Bari aan de Adriatische kust. Bari is een bekende pleiterplaats voor pelgrims naar het Heilig Land en veel beroemde en minder beroemde pelgrims zijn ons vandaar voorgegaan.. Keizer Frederik II bijvoorbeeld, op kruistocht in 1228. In April 2005 volgden we het spoor van deze doorluchte voorganger en scheepten ons in in Bari. ‘Het pad’ gaat uiteraard het eerste stuk over water, maar dat is tegenwoordig geen probleem: veerboten varen frequent en snel. Onze route leidde van Bari naar Patras op de Peloponnesus, dan over land naar Athene en vandaar naar Kreta. Op Kreta grotendeels de E4 van West naar Oost en vervolgens van Kreta per schip naar Rhodos – in het zicht van de Turkse kust.

    Alles bij elkaar zo’n 400 km lopen, waarvan 20 uur bergpaden plus 35 uur varen, ongeveer 1000 km. We deden er in totaal 26 dagen over, inclusief rustdagen. Onze belevenissen staan tamelijk uitgebreid beschreven in ons boek (zie literatuur).

    De natuur

    De Griekse natuur is ruig en groots, de bergen zijn meestal veel hoger (2500 m) en woester dan je denkt. Dwars door Griekenland loopt een GR, de E4 van Noord naar Zuid over de Peloponnesus en dan van West naar Oost over Kreta. Het stuk op de Peloponnesus was ons te machtig, daar kozen we de lokale wegen, maar op Kreta liepen we grote stukken van de E4, een sportieve uitdaging. We liepen in April, een mooie tijd, vóór de hitte van de zomer en de sneeuw lag nog op de bergtoppen. Griekenland is toeristisch en op reizigers ingesteld, maar pelgrims? je bent waarschijnlijk de eerste die ze ontmoeten.

    Cultuur

    Griekenland is natuurlijk de bakermat van de klassieke cultuur. Daar is in het landschap niet zo veel van te zien, maar waar het wel is (bijvoorbeeld in Athene) is het heel indrukwekkend. Ook het Christendom heeft veel gedenktekens achtergelaten. Her en der verspreid in het landschap staan de kleine orthodoxe kerkjes. Bijna allemaal zijn ze open en bieden ze de gelegenheid om een kaarsje op te steken bij een prachtige ikoon. De apostel Paulus kom je regelmatig tegen: zowel in Athene als in Korinthe kun je staan op de plaats waar hij stond. Van twee apostelen kom je (terloops) het graf tegen: Andreas in Patras en Titus in Heraklion. En hier en daar kun je opzien naar de burchten van de kruisvaarders. Gelegenheid genoeg dus voor bestudering, bewondering en bezinning.

    Praktische informatie

    De voorbereiding is heel lastig, want voorgangers zijn er weinig en van paden en beschrijvingen is heel weinig sprake. Ook kaarten zijn een probleem. Wij gebruikten: Peloponnese 1:250.000 Road Edition, Kreta (Westelijk deel en Oostelijk deel) 1: 100.000 Harms Verlag, Rhodos 1:200.000 Roadmap edition 2003 Mathioulakis. LET OP: alle gebruikte kaarten zijn slecht bijgewerkt en matig betrouwbaar!! Bussen rijden scherp op tijd, maar dienstregelingen zijn vrijwel niet verkrijgbaar. Bootverbindingen hangen af van de weersomstandigheden en zijn matig betrouwbaar. De informatie staat in principe op Internet, maar zoveel mogelijk ter plaatse verifieren!! De hele route gaat door drukke toeristische gebieden. Er zijn overal grote en kleine hotels, zowel in de steden als in de dorpen. Het seizoen loopt van 1 mei tot 1 november. Buiten het seizoen is er overal plaats (maar soms dicht), in het seizoen is het druk. Vooral in de kleinere plaatsen zijn vaak kamers te huur (domatio), € 25 – 35 per nacht, onderhandelbaar, meestal heel geschikt, maar soms een beetje behelpen. Eten en drinken is overal voorhanden (tussen 12 en 5 vaak dicht). Toeristische informatie en informatie over paden en wegen is nergens te vinden.

    Hieronder volgt – in grote stappen – een beknopte beschrijving van de gevolgde route. De rest vind je in ons boek.

    Over de Peloponessus

    Er loopt een mooie touristische weg van Patras naar Korinthe, meestal vlak langs de Golf van Korinthe. Aan je linkerhand reist steeds de Parnassus mee, zetel van Apollo en zijn muzen. Je loopt vrijwel steeds op asfalt, maar door wat slim kiezen en vragen zijn er meestal wel achteraf weggetjes te vinden. Halverwege, bij Egio, kom je (mogelijk) wat markeringen tegen van de E4, een Europese wandelweg die van hier naar de zuidpunt van de Peloponessos loopt, maar aan het eind van de dag duikt die de Vouraikos kloof in. We verkenden de kloof een beetje, maar besloten na een paar kilometer dat dit voor ons te machtig was en we keerden terug naar de weg naar Korinthe. Kort na Korinthe raakten we verzeild in een netwerk van snelwegen en besloten verder de bus te nemen naar Athene. Vanuit de bus gezien leek dat een verstandig besluit. In Athene vonden we al snel de veerboot naar Chania op Kreta. Dat leverde een mooie zeereis op.

    Van west naar oost over Kreta

    Van Chania pakken we de bus naar Paleochoros aan de zuid-west punt van het eiland. Daar pikken we de E4 op (dezelfde die we in Egio zagen). We hebben er een Duits gidsje van. (zie literatuur). Dat volgen we ongeveer een weeklangs de zuid kust. Een prachtige maar enerverende tocht, soms absoluut adembenemend. Halverwege besluiten we het toch iets makkelijker aan te gaan doen en steken via Herakleion over naar de noordkust. Daar is het goed lopen en in een paar dagen bereiken we Agios Nikolaos, bijna aan de oost punt van het eiland.

    Van Kreta naar Rhodos

    Van Agios Nikolaos gaat een paar keer per week een veerboot naar Rhodos. Rhodos is een heel bezienswaardig eiland, maar de wandelmogelijkheden zijn er beperkt. Vanhier kun je per boot naar het nabij gelegen Bodrum in Turkije en daar eventueel verder. Veerboten die vroeger van hier naar Haifa in Israel gingen, varen tegenwoordig niet meer en het lukte ons ook niet een vrachtschip, zieljacht of ander transportmiddel direct naar Israel te vinden. Dus terug per vliegtuig naar huis en vandaar later per vliegtuig naar Israel.

    Literatuur

    1. Klaas en Helen van der Poel: Verhaal van een voettocht via Rome naar Jerusalem, eigen uitgave, 2006, ISBN 9789090213347
    2. Trans-Kreta E4, D Wahlen, R. Lencer: Trans-Kreta E4, Conrad Stein Verlag, 2000, ISBN 3-89392-188-5 (Duits), Verkrijgbaar bij Pied a Terre.